به همراه ترجمه فارسی و فایل صوتی
-
إِلَهِي إِنْ كَانَ قَلَّ زَادِي فِي الْمَسِيرِ إِلَيْكَ
-
إلٰهی، چنانچه توشه‌ام در سفر به‌سوی تو اندک است
-
فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِالتَّوَكُّلِ عَلَيْكَ
-
همانا به تکیه و توکّلم بر تو خوش‌بینم
-
وَإِنْ كَانَ جُرْمِي قَدْ أَخَافَنِي مِنْ عُقُوبَتِكَ
-
و اگر جرم و جنایتم مرا از کیفرت به هراس افکنده
-
فَإِنَّ رَجَائِي قَدْ أَشْعَرَنِي بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِكَ
-
امیدواری‌ام [به تو]، ایمنی از عقوبتت را به من نوید داده‌است
-
وَإِنْ كَانَ ذَنْبِي قَدْ عَرَضَنِي لِعِقَابِكَ
-
و چنانچه گناهم مرا در معرض مجازاتت قرارداده
-
فَقَدْ آذَنَنِي حُسْنُ ثِقَتِي بِثَوَابِكَ
-
همانا اطمینان خاطرم، مرا از ثوابت باخبر ساخته است
-
وَإِنْ أَنَامَتْنِي الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ
-
و اگر غفلتم مرا به خواب افکنده و از آمادگی برای لقای تو برگرفته
-
فَقَدْ نَبَّهَتْنِي الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِكَ وَآلائِكَ
-
همانا معرفتم به کَرَم و نعمت‌هایت مرا بیدار و هشیار ساخته است
-
وَإِنْ أَوْحَشَ مَا بَيْنِي وَبَيْنَكَ فَرْطُ الْعِصْيَانِ وَالطُّغْيَانِ
-
و اگر زیاده‌روی در گناه و سرکشی، مرا در وحشت تنهایی و دوری از تو انداخته
-
فَقَدْ آنَسَنِي بُشْرَى الْغُفْرَانِ وَالرِّضْوَانِ
-
اما بشارتِ آمرزش و خشنودی‌ات، مونس من و آرامش خاطرم گشته
-
أَسْأَلُكَ بِسُبُحَاتِ وَجْهِكَ وَبِأَنْوَارِ قُدْسِكَ
-
به حقّ نور جمال رویَت و انوار عظمت ذاتت از تو می‌خواهم
-
وَأَبْتَهِلُ إِلَيْكَ بِعَوَاطِفِ رَحْمَتِكَ وَلَطَائِفِ بِرِّكَ
-
و به حقّ عطوفتِ رحمتت و لطف و احسانت، به‌سویت زاری می‌کنم
-
أَنْ تُحَقِّقَ ظَنِّي بِمَا أُؤَمِّلُهُ
-
که گمانم را نسبت به آنچه از تو آرزومندم تحقّق بخشی
……… ادامه در مکتب وحی